هارون الرشيد روزى متعرض امام موسى عليه السلام گشته عنان مركبش را بگرفت و از روى غلظت گفت تو كيستى و از كجائى ؟ امام كاظم عليه السلام جواب داد كه اگر مقصود تو آن است كه نسب خود را بيان كنم من پسر محمد حبيب اللّه بن اسماعيل ذبيح اللّه بن ابراهيم خليل اللهم و اگر از شهر من مىپرسى ، شهر من آن است كه حق سبحانه و تعالى بر كافهء مسلمانان و بر تو - اگر از زمرهء ايشانى - به شروطى كه نمىدانم كه مىدانى واجب گردانيده كه به زيارت و طواف آنجا روند تا در آخرت به احراز مثوبات اختصاص يابند . و اگر غرض ، اظهار اهانت من و مفاخرت خويش است به خدا سوگند كه مشركان ديار ما راضى نشدند كه مسلمانان مدينه در برابر ايشان آيند تا گفتند كه اى محمد ! اكفاء ما را بيرون فرست . و اين سخن امام عليه السلام مشعر به آن بود كه در روز بدر عتبه و شيبه و وليد از صف كفار قريش بيرون آمده مبارز طلبيدند و سه كس از انصار در برابر ايشان رفتند . مشركان چون دانستند كه آن جماعت از مردم مدينه‌اند حضرت رسالت صلى اللّه عليه و آله و سلم را ندا كرده گفتند كه اكفاء ما را به جنگ ما فرست . و اگر استفسار تو از شرف و منقبت ما است ما آن كسانيم كه به موجب فرمان ، اهل ايمان و ايقان بر ما صلوات مىفرستند و تو اگر مسلمانى مىگوئى كه : اللهم صل على محمد و آل محمد ؛ اكنون دست از مركب من بازدار . لرزه بر اعضاى نقيع افتاده به انواع مذلت و خوارى بازگشت . در كشف الغمه مسطور است كه روزى هارون الرشيد از كاظم عليه السلام پرسيد كه به چه جهت گمان مىبريد شما كه از ما نزديكتريد به رسول ( صلعم ) ؟ آن جناب جواب داد كه اگر حضرت رسالت صلى اللّه عليه زنده شود و دختر ترا خواستگارى نمايد ملتمس او را اجابت مىنمائى يا نى ؟ هارون گفت سبحان اللّه ! و گفت افتخر بذلك على العرب و العجم . امام عليه السلام فرمود كه : لكنّه لا يخطب الىّ و لا ازوّجه لانه ولدنا و لم يلدكم . از سخنان آن جناب است كه من استوى يوماه فهو مغبون و من كان آخر يوميه شرهما فهو ملعون و من لم يعرف الزيادت فى نفسه فهو فى النقصان و من كان الى النقصان فالموت خير له من الحيوة . ابو الحسن على بن موسى الكاظم عليه السلام امام هشتم است ، و ملقب به « رضا » بود ، و مرتضى نيز از القاب آن جناب است . در فصل الخطاب مرقوم گشته كه : قيل لابى جعفر محمد بن على الرضا عليه السلام